ഒരു നിമിഷം.
ഏകാന്തതയുടെ ഈ നിമിഷം. ഞാനേറ്റം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഉദാസീനമായ മദ്ധ്യാഹ്നം. മേഘങ്ങളും വെയിലും ഒളിച്ചുകളിക്കുന്ന, കാറ്റുറങ്ങിപ്പോയ ഈ വേള. എവിടെയോ ഇലകൾക്കിടയിൽ കിളി ചിലയ്ക്കുന്നു. അതുപോലും ഈ മൗനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഉറങ്ങണോ വേണ്ടയോ എന്ന് എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് തീരുമാനിക്കാവുന്ന അവധിദിന മധ്യാഹ്നം.
ഏകാന്തതയുടെ കയത്തിൽ താഴെ നിലമുരുമ്മി ഒരു നിമിഷം കിടക്കാൻ സമയമേ ഒന്നു നിൽക്കണേ. ഒരുനിമിഷം ഞാൻ കണ്ണടച്ച് ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചോട്ടെ. ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരമോ, മരണത്തിന്റെ ഭീതിയോ ഇല്ലാത്ത, ഒരു കടമയുടെയും ഉൾവലികളില്ലാത്ത, ഈ ലോകം മുഴുവൻ എന്നിൽനിന്ന് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരൊറ്റ നിമിഷം.
ഈ ഉച്ചമയക്കം.. കയത്തിനടിയിലെ ഈ നിഴലും തണുപ്പും.. മേലെ അനങ്ങാത്ത ജലപ്പരപ്പിനു മുകളിൽ, വീശാത്ത കാറ്റിൽ പതുങ്ങിയൊരു കിളിനാദം.
ലോകമേ, എന്നെയുണർത്തല്ലേ. മകൾ സ്കൂൾ വിട്ടു വരുന്നതുവരേക്കും ഞാനൊറ്റയ്ക്കിരിക്കട്ടെ.
എന്റെ വൈകുന്നേരത്തിലെ ഈ നിമിഷം; എന്റെ സ്വന്തം സമയം! ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിന്റെ കെട്ടുപാടുപോലുമില്ലാത്ത മരണം പോലുള്ള ഈ വിരാഗം - ഗൃഹിണിയുടെ സന്യാസം. ഒരു നിമിഷം - ശാന്തമായ, വിളി കേൾക്കേണ്ടാത്ത, സ്വതന്ത്രമായ ഒരു നിമിഷം.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ